(placeholder)

Toeval                                              (augustus 2016)

Zo zag ik pas geleden een prachtig wit bloemetje in het water staan. Daar wilde ik een foto van maken, dus dat deed ik. Toen ik thuis kwam en mijn foto’s op de computer zette, zag ik iets bijzonders. Het witte bloemetje stond er niet zo mooi op als ik gehoopt had. Maar op de bloem bleek een mooie blauwe waterjuffer te zitten. Die was daar blijkbaar net op het moment van afdrukken geland, want ik had hem helemaal niet gezien. Wat een toeval!


Als je nu de foto ziet, is het best wel een aardig plaatje. De bloem en de waterjuffer worden ook nog eens weerspiegeld in het vlakke water, en dat maakt het tot een  leuke compositie. Maar als ik nu zou denken dat ik een mooie foto heb gemaakt, dan houd ik mijzelf wel goed voor de gek. Belangrijke aspecten van de foto zijn niet door mijn toedoen tot stand gekomen. Het is ‘gefundeness Fressen’, ik heb het gewoon bij toeval gekregen.

Toen ik vandaag die foto weer zag, moest ik aan iets heel anders denken. Als ik een preek of een bijbelstudie voorbereid, of ik ga iets schrijven, dan bid ik er eerst voor. Vervolgens ga ik gewoon aan de slag: lezen, nadenken, aantekeningen maken, gegevens verzamelen. Ergens in dat proces ontstaat een beeld van hoe het moet worden. Dat zie ik als het ware voor me. Maar gebeuren twee verschillende dingen: zelf moet ik er gewoon voor werken, maar ergens onderweg geeft God altijd weer gedachten of inzichten die er in moeten, die de juiste richting geven. Het is een bijzonder proces. Na al die jaren heb ik steeds beter geleerd om te onderscheiden hoe dat werkt. En zo heb ik er op leren vertrouwen dat God altijd aanreikt wat er nodig is om mijn eigen inzichten aan te vullen met wat hij nodig vindt.


Als ik zou proberen om dat proces uit te leggen aan iemand die niet in God gelooft, vermoed ik dat die zou denken: ‘dat is toeval, dat zijn gewoon je eigen gedachten’. Maar ik weet na al die jaren uit ervaring dat er iets gebeurt dat mijn eigen denken overstijgt.

Het lijkt wel een beetje op die foto. De bloem heb ik zelf gevonden, ik heb mijn camera ingesteld en een mooie kijkhoek gezocht. Maar de waterjuffer kreeg ik er zomaar bij. Eigenlijk wel een prachtig beeld van de manier waarop ik preken en dergelijke voorbereid: ik zie iets moois, ik ga er voor zitten, en ik probeer mij een zo goed mogelijk beeld te vormen. En tegelijk krijg ik ingevingen aangereikt van buitenaf, die het beeld compleet maken.


Bij het maken van een foto is het toeval en bij bijbelstudie is het Gods leiding. Ik begrijp best dat niet iedereen dat zo zal zien. Toeval en Gods leiding, je kan het misschien niet eens altijd van elkaar onderscheiden. Maar ik ben gewoon dankbaar voor wat ik mag ontvangen en weer mag doorgeven.

Ik hoop dat mijn preken en mijn schrijfsels vaak de bloem van mijn eigen inspanning én de waterjuffer van Gods inspiratie laten zien.

(placeholder)

Deze zomer heb ik een nieuw fototoestel gekocht. Ik vind het leuk om wat rond te lopen en vogels en andere dingen in de natuur te fotograferen. In de techniek van de fotografie ben ik niet zo goed. Belichting, diafragma en witbalans zijn na al die jaren nog steeds begrippen die ik niet automatisch hanteer. Ik heb vooral oog voor mooie plaatjes, die ik dan probeer te vangen.