(placeholder)

Woord & daad                                       (maart 2015)

Een vriend van mij, Gerrit, maakte pas geleden deze fraaie foto. ‘Verboden te zwemmen’, staat er heel duidelijk. De mannetjeseend lijkt het te begrijpen, want die blijft op de steiger staan, maar de vrouwtjeseend niet, want die zwemt gewoon in het water. Daar hadden Gerrit en ik een hoop plezier over, dat het natuurlijk weer de vrouwen zijn die het niet begrijpen …

Serieus

Maar na deze flauwiteiten werd ons gesprek serieuzer en ging het over onze eigen worsteling om in het dagelijks leven woord en daad met elkaar in overeenstemming te brengen. Het evangelie is voor ons allebei de drijfveer om in alles goed en trouw te willen zijn. Maar hoe vaak komt het toch ook voor dat onze daden niet helemaal passen bij onze woorden?


Heilige taal?

Ik mag graag af en toe een potje snelschaken op internet. Kort geleden speelde ik tegen iemand uit Vaticaanstad, de zetel van de paus. Nadat ik een potje had gewonnen, kreeg ik dit commentaar (ja, ik citeer het maar even letterlijk): 'you are just an asshole that knows nothing of life'. Ik wist niet wat ik zag … zulke woorden vanuit het Vaticaan? Ik vermoedde wel dat ik niet met de paus zelf had geschaakt, maar ook van zijn medewerkers zou ik zoiets niet verwachten. Of misschien toch wel?


Straffe taal

Afgelopen december heeft paus Franciscus een hele strenge toespraak heeft gehouden voor de curie. Dat zijn hoogste geestelijken in het Vaticaan, die daar als het ware samen met de paus de regering van de Rooms-katholieke kerk vormen. De paus wees hen erop dat de curie lijdt aan wel vijftien ernstige kwalen. En al die kwalen kwamen er eigenlijk op neer dat ze hard en ongevoelig waren geworden en meer bezig met hun eigen dingen dan met de mensen waar het om gaat. Anders gezegd: hun daden klopten niet met hun woorden!


Zeggen en doen

Ik vond het wel indrukwekkend, dat de paus zulke dingen durfde uit te spreken tegen zijn medewerkers. Vooral toen ik later zag dat hij bij een openbaar optreden een ereplaats had gegeven aan een kardinaal die hem kort geleden zwaar had bekritiseerd. Deze paus zegt niet alleen waar het op staat, maar hij doet het zelf ook. Hij heeft eerlijke kritiek op zijn medewerkers, maar hij verhardt zijn hart niet tegen hen en blijft hen respecteren.


Evangelische hardheid

Maar mijn vriend Gerrit en ik hadden het niet over de Rooms-katholieke kerk, maar over onszelf en over de hardheid die we soms ook in onze eigen evangelische kring tegenkomen. We kennen allebei pijnlijke ervaringen met broeders en zusters die maar blijven hameren op hun eigen gedachtengoed en niet eens zien wat ze een ander daarmee aandoen. Ze staan in vuur en vlam voor hun eigen leerstellingen, maar intussen wordt de ander als een tegenstander of een vijand behandeld. Hoe moet je daarmee omgaan, als woord en daad zo duidelijk niet met elkaar kloppen?


Ik ben de paus niet …

We keken elkaar nog eens aan. En toen zei Gerrit: ‘Weet je, ik ben de paus niet; ik kan alleen maar voor mijzelf spreken. Laten wij nu maar wijs en liefdevol met die ander omgaan en intussen zelf proberen zoveel mogelijk te doen zoals we spreken.' Goeie vent, die Gerrit!


(placeholder)